Zarządzanie szkodnikami i chorobami w materiałach szkółkarskich

I. Profilaktyka proaktywna (najbardziej opłacalne podejście, zmniejszające zapadalność na choroby o 90%)

1. Kontrola źródła przed sadzeniem

1)SadzonkaKwarantanna: Dokładnie sprawdź liście, gałęzie i bryły korzeniowe zakupionych sadzonek, aby wyeliminować te, które są zaatakowane przez szkodniki lub patogeny. Natychmiast wyrzuć sadzonki wykazujące oznaki zgnilizny korzeni, dziury po owadach lub plamy pleśni. 

2) Dezynfekcja gleby: Szkółki prowadzące ciągłą uprawę i ustalone miejsca kształtowania krajobrazu są podatne na gromadzenie się szkodników i patogenów; W związku z tym:

Wystawić glebę na bezpośrednie działanie promieni słonecznych (solaryzacja);

Wapno palone lub proszek karbendazymu w celu zabicia jaj owadów i patogenów powodujących zgniliznę korzeni w glebie;

W obszarach nisko położonych lub podmokłych należy zapewnić odpowiedni drenaż, aby zminimalizować choroby korzeni.

3) Racjonalne sadzenie:

Unikaj gęstego sadzenia lub uprawy międzygatunkowej; zapewnić odpowiednie odstępy umożliwiające odpowiednią wentylację i przenikanie światła;

Unikaj sadzenia jednego gatunku drzewa na dużych, przylegających obszarach, aby ograniczyć powszechne rozprzestrzenianie się inwazji szkodników.

4) Prawidłowe nawożenie podstawowe:

Używaj wyłącznie całkowicie rozłożonych nawozów organicznych; surowy nawóz może być siedliskiem podziemnych szkodników i powodować gnicie korzeni.

2. Środki zapobiegawcze w rutynowej konserwacji

1) Zarządzanie wodą i nawozami: Nadmierne nawozy azotowe powodują, że gałęzie i liście są delikatne i słabe, co czyni je bardzo podatnymi na mszyce i mączniaka prawdziwego. Stosuj nawozy fosforowe i potasowe w sposób zrównoważony, aby zwiększyć wrodzoną odporność sadzonek na szkodniki i choroby. Podlewanie jest główną przyczyną zgnilizny korzeni i łodyg; należy zadbać o natychmiastowe oczyszczenie rowów melioracyjnych po opadach deszczu. 2) Szkółka/pas zieleni: Regularnie usuwaj opadłe liście, martwe gałęzie, chwasty i opadłe owoce, ponieważ służą one jako miejsca zimowania dla jaj owadów i patogenów; przeprowadzić kompleksowe sprzątanie terenu w sezonie zimowym. 3) Racjonalne przycinanie: Przerzedzaj słabe lub chore/zaatakowane przez szkodniki gałęzie z wnętrza baldachimu, aby poprawić wentylację i przenikanie światła; nałóż środek uszczelniający rany na kawałki przycinania, aby zapobiec przedostawaniu się patogenów. 4) Ochrona poprzez barierę fizyczną: Stosuj siatkę odporną na owady lub owiń pnie drzew taśmą odstraszającą owady (aby uniemożliwić wspinanie się po drzewach szkodnikom, takim jak łuska poduszkowa i mszyce); zimą nakładać na pnie drzew warstwę wybielającą, która działa grzybobójczo, owadobójczo i chroni przed poparzeniem słonecznym. II. Klasyfikacja i zwalczanie pospolitych szkodników sadzonek

(I) Szkodniki podziemne (żywią się korzeniami; młode sadzonki są bardzo podatne na więdnięcie i śmierć)

Reprezentatywne szkodniki: mączliki, białe pędraki, kretowce, wirewormy. Uszkodzenia: Odetnij korzenie i łodygi młodych sadzonek, powodując luki w sadzeniu i śmiertelność sadzonek. Środki kontrolne:

Zmieszaj granulki foximu z glebą podczas przygotowywania terenu;

Wieczorem umieść zatrutą przynętę (otręby pszenne + środek owadobójczy), aby zwabić i zabić szkodniki;

Zalej pole wodą, aby utopić larwy;

Zastosuj tiametoksam jako zraszanie korzeni.

(II) Szkodniki kłujące i ssące (żywią się sokami, przenoszą patogeny i wywołują pleśń sadzową)

Reprezentatywne szkodniki: mszyce, przędziorki czerwone, owady łuskowate, mączliki, skoczki liściowe. Objawy: Liście zwijają się, żółkną, pokrywają się spadzią i przedwcześnie opadają. Środki kontrolne:

Mszyce i mączliki: Spryskać imidakloprydem lub acetamiprydem;

Przędziorożce czerwone (powszechne podczas upałów): Spryskać abamektyną lub etoksazolem; upewnić się, że zarówno górna, jak i dolna powierzchnia liści są zakryte;

Owady łuskowate (twarde muszle utrudniają ich leczenie): Podczas sprzątania ogrodu zimowego zastosuj mieszaninę wapna i siarki; w sezonie wegetacyjnym aplikować buprofezynę, skupiając oprysk na szczelinach gałęzi i pnia.

(III) Szkodniki żywiące się liśćmi (pożerają liście, co prowadzi do osłabienia wigoru drzewa)

Reprezentatywne szkodniki: robaki jesienne, chwytacze, gąsienice ślimaków, zwójki liściowe, wybitne ćmy. Objawy: Liście są uszkodzone lub całkowicie ogołocone aż do żyłek; Pod drzewami gromadzą się sterty odchodów owadów. Środki kontrolne:

Pestycydy są najskuteczniejsze we wczesnych stadiach larwalnych: Użyj benzoesanu emamektyny, cypermetryny lub chlorantraniliprolu;

Ręcznie usuń gniazda owadów i masy jaj;

W nocy używaj pułapek świetlnych, aby zwabić i zabić dorosłe ćmy. (IV) Szkodniki wynudzające pień (wwiercają się w pień, wydrążają ksylem, prowadząc do śmierci dojrzałych drzew)

Reprezentatywne szkodniki: chrząszcze kłosowate, chrząszcze metaliczne drążące drewno, ćmy stolarskie. Objawy: Obecność otworów wiertniczych w pniu; wytłaczanie wiórów i framu; więdnięcie gałęzi. Środki kontrolne:

Fizyczne: Otwory sondy z drutem stalowym; włóż waciki nasączone środkiem owadobójczym do otworów, aby je uszczelnić;

Substancja chemiczna: Wstrzykiwać chloropiryfos lub tiaklopryd do otworów wiertniczych lub stosować jako spray do pni;

Zapobiegawczo: Nałóż powłokę wybielającą na pień, aby ograniczyć składanie jaj przez dorosłe owady.

III. Powszechne choroby sadzonek szkółkowych i ich zwalczanie

1. Choroby korzeni (wysoka częstość występowania w przesadzonych sadzonkach)

Zgnilizna korzeni, zgnilizna, nagłe więdnięcie. Czynniki sprzyjające: podlewanie, zagęszczenie gleby, sadzonki przenoszące patogeny, głębokie sadzenie. Objawy: Czernienie i rozkład systemu korzeniowego; więdnięcie delikatnych liści; odrywanie korzeni podczas wyrywania sadzonek. Środki kontrolne:

Kontroluj podlewanie i poprawiaj napowietrzanie gleby;

Podczas przesadzania zanurz korzenie w roztworze karbendazymu lub hymexazolu;

Nawadniać dotknięte działki Hymexazolem lub Metalaxylem.

2. Choroby grzybicze liści

Mączniak prawdziwy, Czarna plamistość, Antraknoza, Plamistość liści. Okres dużej częstości występowania: wysoka wilgotność i duszność, słaba wentylacja. Objawy: Białe plamy na liściach, czarne do brązowych plam, rozległa defoliacja. Środki kontrolne:

Przycinaj dla lepszej wentylacji, aby zapobiec długotrwałemu zatrzymywaniu wilgoci na powierzchni liści;

Zapobiegawczo: Zastosuj Mancozeb; W przypadku aktywnych infekcji: zastosować difenokonazol, tebukonazol lub tiofanat metylowy.

3. Choroby gałęzi i pnia

Choroba gnijąca, dziąsło, rak. Czynniki sprzyjające: Uszkodzenia mrozowe, oparzenia słoneczne, rany po przycinaniu, słaby wigor drzew. Objawy: pękanie kory, wysięk dziąseł, czernienie i rozkład tkanki kory. Środki kontrolne:

Popraw praktyki konserwacji, aby zwiększyć wigor drzew i uniknąć obrażeń mechanicznych;

Zeskrob zgniłą tkankę kory i nałóż mieszaninę Humatu Miedzianego lub Siarki Wapiennej;

Zimą i latem stosuj folie ochronne na pnie. IV. Zintegrowane zastosowanie czterech głównych strategii kontroli

1. Kontrola fizyczna (zielona i wolna od zanieczyszczeń)

Ręczne usuwanie jaj owadów, chorych liści i chorych gałęzi;

Stosowanie żółtych pułapek lepowych do przyciągania mszyc i mączlików oraz niebieskich pułapek lepowych do przyciągania wciornastków;

Stosowanie lamp owadobójczych w celu zwabienia dorosłych ćmy;

Bielenie pni drzew i nakładanie taśm samoprzylepnych przeciw insektom.

2. Kontrola biologiczna (priorytetowa w szkółkach i ogrodach krajobrazowych)

Wypuszczanie naturalnych wrogów: Biedronki do zwalczania mszyc, osy Trichogramma do zwalczania ćm;

Czynniki biologiczne: Matrine, Azadirachtin, Beauveria bassiana i Bacillus thuringiensis (Bt) – odpowiednie dla młodych sadzonek i roślin kwiatowych.

3. Zwalczanie chemiczne (szybkie zwalczanie szkodników; zastosowanie standardowe)

Termin stosowania: Najbardziej skuteczny przeciwko szkodnikom we wczesnych stadiach larwalnych i przeciwko chorobom w początkowej fazie ich wystąpienia;

Technika oprysku: Zapewnić równomierne pokrycie zarówno górnej, jak i dolnej powierzchni liści, a także w szczelinach gałęzi i pni; unikać stosowania pestycydów w godzinach południowych, w których panuje wysoka temperatura;

Rotacja chemiczna: Długotrwałe stosowanie pojedynczego pestycydu prowadzi do oporności; stosować naprzemiennie różne środki grzybobójcze i owadobójcze;

Środki bezpieczeństwa: Unikaj stosowania pestycydów o wysokim stężeniu w okresie kwitnienia, aby zapobiec fitotoksyczności i przedwczesnemu opadaniu kwiatów; podczas leczenia młodych sadzonek należy stosować niższe stężenia.

4. Kontrola kultury (strategie podstawowe i długoterminowe)

Racjonalna gęstość sadzenia, terminowe drenaż, dokładne sprzątanie ogrodu jesienią i zimą, zrównoważone nawożenie, umiarkowane przycinanie i rotacyjna uprawa szkółkarska.

V. Kluczowe punkty sezonowego zarządzania szkodnikami i chorobami

Zima (okres spoczynku — krytyczny czas dla corocznego sprzątania ogrodu): Oczyść cały ogród z uschniętych gałęzi i chwastów; spryskać mieszaniną wapna i siarki w celu wyeliminowania zimujących jaj owadów i patogenów; bielenie pni drzew; przycinaj gałęzie chore i zaatakowane przez szkodniki.

Wiosna (okres pączkowania – początek aktywności szkodników): Skoncentruj się na zapobieganiu mszycom, przędziorkowi czerwonemu i chorobom plamistości liści; zastosować środki grzybobójcze i owadobójcze w strefach korzeniowych nowo przesadzonych sadzonek; opryskiwać grzybobójczymi środkami ochronnymi w celu zapobiegania chorobom liści.

Lato (wysoka temperatura i wilgotność — szczyt sezonu epidemii szkodników i chorób): Potraktuj priorytetowo zwalczanie szkodników zjadających liście, chrząszczy kózkowatych, przędziorków czerwonych, antraknozy i zgnilizny korzeni; zapewnić terminowy drenaż; stosuj pestycydy wczesnym rankiem lub późnym wieczorem, aby uniknąć wysokich temperatur. W okresie jesiennym (w ramach przygotowań do zimowania): usuwać opadłe liście oraz stosować środki owadobójcze i grzybobójcze w celu ograniczenia populacji szkodników zimujących; uzupełniać nawozami fosforowymi i potasowymi, aby przywrócić drzewom wigor i zwiększyć odporność na choroby.

VI. Kluczowe punkty dotyczące zapobiegania uszkodzeniom spowodowanym herbicydami/pestycydami

Nie należy samowolnie zwiększać stężenia środków chemicznych;

W przypadku mieszania wielu środków chemicznych należy najpierw przeprowadzić natrysk testowy na małą skalę;

Ogranicz lub unikaj stosowania środków chemicznych w okresach wysokiej temperatury i intensywnego nasłonecznienia, gdy sadzonki kwitną lub gdy nowe pędy są delikatne;

Jeśli wkrótce po aplikacji wystąpią opady deszczu, należy ponownie spryskać roztworem o niskim stężeniu, gdy pogoda się poprawi.